disintegrate
/dis'intigreit/
ngoại động từ
- làm tan rã, làm rã ra; nghiền
- (hoá học) phân huỷ
nội động từ
- tan rã, rã ra
- (hoá học) phân huỷ
Biến thể từ
disintegrated quá khứ phân từ
disintegrating hiện tại phân từ
disintegrated quá khứ
disintegrates ngôi 3 số ít
Định nghĩa tiếng Anh
v. break into parts or components or lose cohesion or unity\nv. cause to undergo fission or lose particles\nv. lose a stored charge, magnetic flux, or current